Poradnik integracji sensorycznej

Poradnik

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

 

Co robić z dziećmi, jeśli spędzamy wakacje nad morzem? Możliwości jest naprawdę ogrom: oczywiście wszelkie zabawy w wodzie, ale i z wodą, jak choćby noszenie jej w wiaderku z miejsca na miejsce, zabawy konewką i innymi akcesoriami, zabawa „błotem” z piasku i wody lub eksperymenty z temperaturą wody (porównywanie wody prosto z morza z wodą nagrzaną w wiaderku). Można spacerować z dzieckiem brzegiem morza i brodzić po wodzie, a po chwili dla odmiany przejść się po grząskim piasku. Możemy nawet urządzić sobie wyścig! Również piasek jest wspaniałym materiałem do zabaw stymulujących zmysły: możemy zakopywać poszczególne części ciała dziecka (lub nawet niemal całe ciało, aż po szyję!) i odkopywać je lub zaproponować dziecku, by samo się wyswobodziło, po czym zamienić się rolami. Można budować zamki lub inne budowle, zakopywać i odkopywać skarby, bawić się w wyszukiwanie w piasku drobnych przedmiotów z zamkniętymi oczami lub rysować patykiem bądź palcem po mokrym piasku. A może dziecko będzie miało ochotę na układanie wzorów z muszelek lub kamyczków, według własnego pomysłu lub według wzoru rodzica (można bawić się także w odtwarzanie wzoru z pamięci – my układamy wzór, dziecko mu się przygląda i zapamiętuje, po czym układa taki sam)? Można odbijać dmuchaną piłkę, zagrać w siatkówkę plażową lub wypróbowywać różne sposoby poruszania się po piasku i sprawdzać, co jest bardziej męczące – chodzenie na czworakach, turlanie się, skakanie obunóż, a może skoki na jednej nodze? Wszystkie te bardzo proste zabawy stymulują układ dotykowy, przedsionkowy i proprioceptywny, a więc wszystkie układy bazowe, a zarazem są zwykle dla dziecka ogromną frajdą!

A co jeśli spędzamy wakacje w górach? Tu również nie brakuje możliwości : doskonałą zabawą i stymulacją zarazem będzie na przykład wspinanie się za pomocą rąk i nóg w dostępne dziecku miejsca (oczywiście z asekuracją rodzica). Dobrym pomysłem jest także pokonywanie naturalnych przeszkód typu głazy, wystające z ziemi gałęzie czy zwalone pnie drzewa. Można także moczyć ręce i nogi w górskim strumyku (oczywiście  z zachowaniem wszelkich zasad bezpieczeństwa!), chodzić po kamieniach, dostosowując długość kroku do przerw między nimi lub urozmaicać sobie marsz, poruszając się na różne sposoby: jak słoń, jak pingwin, jak zając czy tak zwanymi „tip-topami” (czyli stopa za stopą). Można także wypatrywać ciekawych elementów krajobrazu (a może uda się dostrzec na przykład kozicę?), porównywać faktury dotykanych powierzchni (jaki w dotyku jest głaz? A kosodrzewina? A pień drzewa?) lub porównywać ciężar różnych kamieni. A czasem wystarczy zupełnie „po prostu” wędrować po górskich szlakach, co  samo w sobie jest doskonałym ćwiczeniem dla układu przedsionkowego i proprioceptywnego. Ciekawym urozmaiceniem wyjazdu będzie też z pewnością skorzystanie z letniego toru saneczkowego – dla wielu dzieci jest to niesamowita atrakcja, a zarazem naprawdę silna stymulacja sensoryczna.

Jako że wakacje można przecież spędzać także w wielu innych miejscach, poniżej jeszcze garść pomysłów na letnie aktywności, dzięki którym wesprzecie rozwój integracji sensorycznej u dzieci:

– jazda na rowerku biegowym, rowerze, hulajnodze, deskorolce lub rolkach,

– gra w piłkę na wiele różnych sposobów (można wypróbować grę dużą, dmuchaną lub gumową piłką, co dostarcza innych, ciekawych wrażeń),

– gra w badmintona, ringo lub bule,

– zabawy podwórkowe, gra w klasy, w gumę, skoki przez skakankę,

– zabawa na trampolinie ogrodowej (można urozmaicać zwykłe skoki, dając dziecku różne zadania lub ucząc je sztuczek na miarę jego możliwości), korzystanie z bungy trampolin (duże trampoliny, na których skacze się z założoną uprzężą), wycieczka do parku trampolin,

– odkryty basen, korzystanie z basenu ogrodowego, 

– zwiedzanie placów zabaw w innych dzielnicach (place zabaw są idealnym miejscem do wspierania rozwoju integracji sensorycznej u dziecka!),

– w razie deszczowej pogody – zabawa w skakanie po kałużach, zabawy błotem,

– angażowanie dziecka w prace ogrodowe/działkowe oraz w porządki domowe,

– korzystanie z atrakcji w wesołych miasteczkach i parkach rozrywki (uwaga na przestymulowanie!),

– park linowy,

– ścianka wspinaczkowa,

– … i wiele, wiele innych!

 

źródło: zasoby Internetu

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

                    Terapia integracji sensorycznej to uczenie mózgu prawidłowej integracji danych sensorycznych. Uczenie się jest cechą indywidualną. Na efektywność terapii wpływa: nasilenie i głębokość dysfunkcji, wewnętrzny popęd i motywacja dziecka do pracy, intensywność sesji (uwaga na przeciążenie sensoryczne!) oraz zaangażowanie i zrozumienie rodziców.

Jeżeli efekty terapii są pozytywne, dziecko jest w stanie w sposób bardziej efektywny automatycznie przetwarzać i wykorzystywać skomplikowane informacje sensoryczne. Ma to swoje odbicie w życiu codziennym dziecka. Poprawa koordynacji ruchowej ma swoje odbicie w możliwości i jakości wykonywania trudniejszych aktywności ruchowych z zakresu dużej i małej motoryki.

W przypadku dziecka prezentującego początkowo objawy nadreaktywności (nadwrażliwości) lub słabej reaktywności na bodźce sensoryczne, bardziej prawidłowe reakcje mogą prowadzić do pozytywnych zmian w zachowaniu, poprawy stosunków z rówieśnikami oraz zwiększonego poczucia własnej wartości. W miarę poprawy efektywnego funkcjonowania układu nerwowego niektóre dzieci będą osiągały postępy w rozwoju mowy, inne w umiejętnościach szkolnych. Bardzo często rodzice stwierdzają, że ich dziecko jest lepiej zorganizowane, skoncentrowane, pewniejsze siebie i łatwiejsze we współżyciu.

Terapia Integracji Sensorycznej poprawia funkcjonowanie człowieka w wielu różnych obszarach i aspektach:

  • koordynuje integralność i współpracę zmysłu wzroku, słuchu, węchu, smaku i dotyku;
  • rozwija motorykę małą, dużą, orientację przestrzenną i zdolność do planowania ruchu;
  • wykształca prawidłowe wzorce ruchowe i stabilną postawę ciała;
  • integruje czynności odruchowe;
  • kontroluje rozwój reakcji równoważnych i poziom napięcia mięśniowego;
  • utrzymuje plastyczność neuronalną, czyli zdolność mózgu do zmian i modyfikacji;
  • w zależności od potrzeb, wycisza lub wzmacnia zaburzone obszary sensoryczne;
  • wspomaga umiejętność czytania, pisania, liczenia, koncentracji uwagi, kontroli emocjonalnej i samoakceptacji.

 

 

Źródło: www.si-poznan.pl

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Słoneczna pogoda za oknem zachęca nas do wyjścia z domu. Maluchy chętnie spędzają czas na świeżym powietrzu. A my, rodzice, zastanawiamy się jakie zabawy i aktywności zaproponować dziecku.

Wybór jest ogromny, możemy jeździć i zwiedzać różne miejsca. Wybierać ciekawe kierunki spacerów, urządzać pikniki i wiele innych. Ale prawda jest taka, że nikt z nas nie ma codziennie czasu na organizowanie licznych atrakcji. Zazwyczaj wybieramy się z dzieckiem na plac zabaw. Wydawałoby się, że nudny i oklepany… Nie dla dziecka i jego ROZWOJU!

Dlaczego dzieci lubią zabawy na placu zabaw?

Plac zabaw, to miejsce, w którym cały czas się coś dzieje. Można wybierać różne aktywności, decydować o ich kolejności i tworzyć swój własny „tor przeszkód”. Podczas zabawy można też obserwować co dzieje się dookoła i poznawać otaczający świat. Maluchy mają okazję poznać inne dzieci i spróbować pierwszych wspólnych zabaw. Ale przede wszystkim ważna jest ZABAWA!

Od kiedy na plac zabaw?

Pierwszy wypad na plac zabaw można zorganizować, kiedy maluch potrafi już samodzielnie siedzieć. Z pomocą rodzica może już spróbować niektórych aktywiści na placu zabaw. Można posadzić dziecko na huśtawce z barierkami dookoła i spróbować je delikatnie pohuśtać. Asekurować malucha podczas zjazdu ze zjeżdżalni czy wspólnie pokręcić się delikatnie na karuzeli. Świetnym pomysłem będzie też piaskownica, o ile będziemy cały czas pilnować, żeby maluch nie brał do buzi piasku. Mimo, to warto powoli zaznajomić malucha z placem zabaw. Pokazywać do czego służą poszczególne rzeczy i budować pozytywne doświadczenia. Zachęcać dziecko do aktywności, ale do niczego nie zmuszać!

Korzyści dla dziecka z zabawy na placu zabaw

Plac zabaw, to wspaniałe miejsce, dostarczające wielu wartościowych bodźców sensorycznych. Dziecko w naturalny sposób rozwija motorykę dużą i małą, stymuluje zmysły fundamentalne: równowagę, dotyk i propriocepcje. Podczas zabaw obie półkule mózgu ze sobą współpracują.

Jakie jeszcze korzyści daje dziecku zabawa na placu zabaw?

  • Rozwój równowagi i koordynacji ruchów
  • Poznawanie możliwości własnego ciała
  • Nauka upadku i ochrony przed nim
  • Rozwój struktur neuronalnych, co przekłada się na sprawniejszą prace mózgu
  • Rozwijanie umiejętności planowania swojego ruchu
  • Nauka orientacji w przestrzeni
  • Budowanie mięśni
  • Nabywanie umiejętności balansowania ciałem
  • Możliwość wypróbowania swojej siły
  • Rozwijanie kreatywności i wyobraźni

Ponadto zabawa na placu zabaw może działać na dziecko relaksująco i je odprężać. Daje również możliwość zawierania nowych znajomości i uczy współpracy.

Długofalowe korzyści dla dziecka

Obszary, które dziecko rozwinie podczas zabaw na placu zabaw, w przyszłości będą przekładać się na naukę umiejętności szkolnych oraz ogólną umiejętność naukę nowych rzeczy. Zabawy ruchowe rozwijają integrację sensoryczna, rozbudowują siatkę połączeń neuronalnych, a tym samym usprawnia pracę mózgu. Dzięki temu, w późniejszym czasie nauka sprawia dziecku mniej trudności i jest o wiele przyjemniejsza.

Dlatego drodzy rodzice, jeśli nie macie akurat siły na organizowanie dziecku specjalnych atrakcji, bez wyrzutów sumienia idźcie razem na plac zabaw! To jedna z najprostszych i najlepszych rzeczy jakie możecie zrobić.

 

źródło: www.sensozaur.pl

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Lista przykładowych objawów wskazujacych na ryzyko zaburzeń SI u dziecka:

  • dziecko jest mało aktywne ruchowo, rzadko proponuje zabawy o charakterze ruchowym i niechętnie w nich uczestniczy;
  • ma kłopoty z samodzielnym ubieraniem się (zwłaszcza z zapinaniem guzików, sznurowaniem butów), z korzystaniem z toalety;
  • potyka się i upada częściej niż rówieśnicy
  •  ma kłopoty z rzucaniem i łapaniem piłki;
  • ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem;
  • ruchy   dziecka   sa   niezgrabne   –   zbyt   zamaszyste, kanciaste, nieprecyzyjne;
  • niewłaściwie lub wręcz dziwacznie trzyma różne przedmioty codziennego użytku (nożyczki, sztućce, przybory do pisania );
  • ma kłopoty ze skakaniem na jednej nodze;
  • częściej niż inne dzieci w jego wieku odwraca znaki graficzne;
  • podczas siedzenia ma trudności z utrzymywaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ja ręka, kładzie na stoliku itp.;
  • sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy;nieprawidłowo stoi, siedzi;
  • ma skoliozę lub inna wadę kręgosłupa;
  • często myli stronę prawa i lewa w obrębie własnego ciała i w przestrzeni;
  • ma kłopoty ze wskazaniem części ciała;
  • sprawia wrażenie, jakby nie słyszało (nie rozumiało), co się do niego mówi;
  • trudno się koncentruje, łatwo się rozprasza;
  • jest nadruchliwe, nie może usiedzieć w jednym miejscu;
  • w nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu, by zdobyć orientację w otoczeniu;
  • przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokościa;
  • wchodzac i schodzac po schodach, częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, jest niepewne;
  • wchodzi po schodach, dostawiajac nogi do siebie na każdym stopniu;
  • nagłe dotknięcie (popchnięcie z tyłu) wywołuje u dziecka „reakcję alarmowa” niewspółmierna do siły bodźca;
  • nie lubi siedzieć, bawić się blisko innych dzieci, sprawia wrażenie odludka;
  • podczas słonecznego dnia często mruży oczy, narzeka na ostre światło;
  • nie lubi pewnych ubrań ze względu na rodzaj materiału, metki;
  • nie lubi karuzeli lub huśtawki;
  • okazuje niepokój, gdy ma oderwać nogi od podłoża, wejść na wysokie schody, na drabinkę, usiaść na wysokim stołku;
  • cierpi na chorobę lokomocyjna;
  • źle toleruje czesanie, mycie głowy, podczas mycia zębów ma od- ruch wymiotny;
  • nie lubi pewnych dźwięków, hałasu;
  • zwraca szczególna uwagę na zapachy, nawet jeśli inni ich nie czuja;
  • ma trudności z samodzielnym żuciem i przełykaniem pokarmów (preferuje dania papkowate), z samodzielnym piciem; nie lubi pokarmów o określonej konsystencji, grudkowatych,
  • nawet drobne urazy wywołuja gwałtowna reakcję i długotrwałe narzekania;
  • długo uczy się nowych umiejętności, np. jazdy na rowerze, rolkach, pływania i ma trudności z ich opanowaniem;
  • podczas gimnastyki lub rytmiki wielu ćwiczeń nie jest w stanie wykonać lub wykonuje je nieporadnie;
  • ma słabe wyczucie odległości – często staje zbyt blisko innych ludzi, przedmiotów;
  • nie lubi dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem, nie lubi turlać się po podłodze, podskakiwać, robić fikołków;
  • później niż inne dzieci zaczęło mówić;
  • często przytrafiaja mu się przykre przygody, np. rozlanie mleka, stracenie wazonu, rozsypanie cukru;nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne

Jeśli u dziecka występuje kilka lub kilkanaście z ww. objawów, wskazana jest diagnoza integracji sensorycznej.

 

źródło: zasoby Internetu 

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Rozwój integracji sensorycznej u małego dziecka zależy od wielu czynników:

  • właściwości i tempa rozwoju układu nerwowego,
  • doświadczeń gromadzonych przez dziecko,
  • otoczenia, w jakim dziecko przebywa (przedmioty i osoby)

 

  • Właściwości i tempo rozwoju układu nerwowego:Właściwości układu nerwowego zmieniaja się wraz z wiekiem dziecka. Niemowlę ma jeszcze niedojrzały układ nerwowy. Względnie dobrze radzi sobie z odbiorem wrażeń zwiazanych z dotykiem i czuciem równo- wagi (odpowiedzialny za to jest zmysł przedsionkowy). Już w łonie matki dziecko odbiera różnorodne wrażenia zwiazane z ruchem, poło- żeniem i odczuwaniem grawitacji. Wcześnie dojrzewa również zmysł dotyku. Dziecko w okresie rozwoju płodowego porusza się w wodach płodowych najpierw swobodnie, potem wrażenia dotykowe zmieniaja się, ponieważ ma coraz mniej miejsca w macicy. Intensywne doświadczenia dotykowe dziecko gromadzi w czasie porodu, jeśli odbywa się on droga naturalna.W pierwszych tygodniach życia doświadczenia niemowlęcia zwiazane z dotykiem, czuciem równowagi i ruchem w przestrzeni również sa intensywne (podczas pielęgnacji – przewijania, kapania, trzymania na rękach, karmienia). Stopniowo niemowlę uczy się łaczyć te wrażenia. Brane na ręce (bodźce dotykowe odbierane z powierzchni ciała i czucie głębokie), układane w odpowiedni sposób (wrażenia przedsionkowe i z czucia głębokiego) i czujac zapach mamy (wrażenia węchowe), zaczyna szukać piersi.Zmysł wzroku w życiu płodowym odbiera wrażenia zwiazane z natę- żeniem światła. Po narodzeniu niemowlę powoli uczy się reagować na kolory, kształty, stopniowo zaczyna spostrzegać odległość i głębię.Kompetencje ruchowe – świadomość ruchu, kierowanie ruchami swojego ciała, celowe wykonywanie ruchów – niemowlę ćwiczy w trakcie swojej swobodnej aktywności. Kilkudniowe niemowlę leżace swobodnie na kocyku porusza raczkami i nóżkami w sposób chaotyczny, nie potrafi jeszcze skoordynować ich ruchu tak, by złapać zabawkę, która jest bardzo blisko, ani też przesunać się w jej kierunku. Reaguje za to gwałtownie, gdy ktoś pociagnie za kocyk. Dzieje się tak dlatego, że jego aktywność ruchowa zdeterminowana jest reakcjami odruchowymi.Odruchy, czyli wrodzone, stereotypowe odpowiedzi na specyficzne bodźce, wspieraja system reagowania dziecka do czasu, gdy zostana utworzone połaczenia z wyższymi ośrodkami mózgu. Niemowlę gromadzi wrażenia z poszczególnych zmysłów (wzroku, słuchu, węchu itp.), ale ma jeszcze trudności z ich wzajemnym powiazaniem, czyli integracja. Wraz z wiekiem procesy te przebiegaja coraz sprawniej. 
  • Doświadczenia gromadzone przez dziecko:Oczywiste jest, że dzięki różnorodnym doświadczeniom dziecko doskonali pracę poszczególnych narzadów zmysłowych. Niemowlę potrzebuje wykonać odpowiednio wiele prób, by w końcu przesunać się i dosięgnać leżaca w pobliżu grzechotkę. Potrzebuje leżeć na brzuszku, żeby nauczyć się, jak przewrócić się na plecy.Przedszkolak, który chce zrobić pajacyka z kolorowego papieru, musi wcześniej nauczyć się prawidłowo trzymać nożyczki, np. tnac w domu stare gazety. Musi też mieć odpowiednio wiele doświadczeń zwiaza- nych z tym, jak wyglada jego ciało, z jakich części się składa, jak sa one umiejscowione względem siebie.
  • Otoczenie, w jakim przebywa dziecko:Właściwie zorganizowane otoczenie będzie sprzyjać prawidłowemu rozwojowi zmysłów dziecka i integracji gromadzonych przez dziecko wrażeń zmysłowych (sensorycznych).

 

Gdy układ nerwowy nie radzi sobie z wrażeniami...

Dziecko w wieku przedszkolnym ciagle doskonali swoje umiejętności sensomotoryczne.

  • Trzylatek ma już opanowane podstawowe umiejętności ruchowe. Coraz lepiej radzi sobie z samoobsługa, zaczyna sprawniej łapać równowagę.
  •  Czterolatek ma duża potrzebę Stopniowo doskonali umiejętności zwiazane z dużą motoryka – naśladowanie ruchów, podskakiwanie, skakanie i stanie na jednej nodze. Polepsza się jego uwaga słuchowa, dzięki czemu dziecko może angażować się w coraz dłuższe zadania.
  • Pięciolatek uczy się precyzji i koordynacji ruchów ręki i oka, co pozwala mu coraz lepiej radzić sobie w zadaniach grafomotorycznych coraz lepsza uwagę wzrokową i słuchową. Cały czas potrzebuje jednak dużej dawki aktywności ruchowej. Poprzez doświadczenia zwiazane z ruchem i dotykiem przedszkolak rozwija poczucie schematu ciała i orientacji w przestrzeni.

Dziecko sześcio-, siedmioletnie zazwyczaj ma już dobrze ukształtowane mechanizmy integracji sensorycznej. Dzięki temu nie ma problemów z koordynacja wzrokowo-ruchowa, prawidłowym siedzeniem przy stoliku, poprawnym trzymaniem narzędzia pisarskiego. Potrafi się skoncentrować i nie jest podatne na „rozpraszacze” w otoczeniu. Dojrzałe procesy integracji sensorycznej nie hamuja procesu osiagania gotowości szkolnej dziecka.

 

 

źródło: zasoby Internetu

Contact Information

Address

11-400 Kętrzyn

ul.Wierzbowa 2

Telefon
+48 545 99 98
Email

sekretariat@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl

rodo 

Adresy email: Inspektora Ochrony Danych Osobowych

Miejski Żłobek Nr. 2 -- iod-zlobek2@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl    

Miejskie Przedszkole Integracyjne "Smerfowa Kraina 

      -- iod@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl