Poradnik integracji sensorycznej

Poradnik

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Lista przykładowych objawów wskazujacych na ryzyko zaburzeń SI u dziecka:

  • dziecko jest mało aktywne ruchowo, rzadko proponuje zabawy o charakterze ruchowym i niechętnie w nich uczestniczy;
  • ma kłopoty z samodzielnym ubieraniem się (zwłaszcza z zapinaniem guzików, sznurowaniem butów), z korzystaniem z toalety;
  • potyka się i upada częściej niż rówieśnicy
  •  ma kłopoty z rzucaniem i łapaniem piłki;
  • ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem;
  • ruchy   dziecka   sa   niezgrabne   –   zbyt   zamaszyste, kanciaste, nieprecyzyjne;
  • niewłaściwie lub wręcz dziwacznie trzyma różne przedmioty codziennego użytku (nożyczki, sztućce, przybory do pisania );
  • ma kłopoty ze skakaniem na jednej nodze;
  • częściej niż inne dzieci w jego wieku odwraca znaki graficzne;
  • podczas siedzenia ma trudności z utrzymywaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ja ręka, kładzie na stoliku itp.;
  • sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy;nieprawidłowo stoi, siedzi;
  • ma skoliozę lub inna wadę kręgosłupa;
  • często myli stronę prawa i lewa w obrębie własnego ciała i w przestrzeni;
  • ma kłopoty ze wskazaniem części ciała;
  • sprawia wrażenie, jakby nie słyszało (nie rozumiało), co się do niego mówi;
  • trudno się koncentruje, łatwo się rozprasza;
  • jest nadruchliwe, nie może usiedzieć w jednym miejscu;
  • w nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu, by zdobyć orientację w otoczeniu;
  • przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokościa;
  • wchodzac i schodzac po schodach, częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, jest niepewne;
  • wchodzi po schodach, dostawiajac nogi do siebie na każdym stopniu;
  • nagłe dotknięcie (popchnięcie z tyłu) wywołuje u dziecka „reakcję alarmowa” niewspółmierna do siły bodźca;
  • nie lubi siedzieć, bawić się blisko innych dzieci, sprawia wrażenie odludka;
  • podczas słonecznego dnia często mruży oczy, narzeka na ostre światło;
  • nie lubi pewnych ubrań ze względu na rodzaj materiału, metki;
  • nie lubi karuzeli lub huśtawki;
  • okazuje niepokój, gdy ma oderwać nogi od podłoża, wejść na wysokie schody, na drabinkę, usiaść na wysokim stołku;
  • cierpi na chorobę lokomocyjna;
  • źle toleruje czesanie, mycie głowy, podczas mycia zębów ma od- ruch wymiotny;
  • nie lubi pewnych dźwięków, hałasu;
  • zwraca szczególna uwagę na zapachy, nawet jeśli inni ich nie czuja;
  • ma trudności z samodzielnym żuciem i przełykaniem pokarmów (preferuje dania papkowate), z samodzielnym piciem; nie lubi pokarmów o określonej konsystencji, grudkowatych,
  • nawet drobne urazy wywołuja gwałtowna reakcję i długotrwałe narzekania;
  • długo uczy się nowych umiejętności, np. jazdy na rowerze, rolkach, pływania i ma trudności z ich opanowaniem;
  • podczas gimnastyki lub rytmiki wielu ćwiczeń nie jest w stanie wykonać lub wykonuje je nieporadnie;
  • ma słabe wyczucie odległości – często staje zbyt blisko innych ludzi, przedmiotów;
  • nie lubi dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem, nie lubi turlać się po podłodze, podskakiwać, robić fikołków;
  • później niż inne dzieci zaczęło mówić;
  • często przytrafiaja mu się przykre przygody, np. rozlanie mleka, stracenie wazonu, rozsypanie cukru;nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne

Jeśli u dziecka występuje kilka lub kilkanaście z ww. objawów, wskazana jest diagnoza integracji sensorycznej.

 

źródło: zasoby Internetu 

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Rozwój integracji sensorycznej u małego dziecka zależy od wielu czynników:

  • właściwości i tempa rozwoju układu nerwowego,
  • doświadczeń gromadzonych przez dziecko,
  • otoczenia, w jakim dziecko przebywa (przedmioty i osoby)

 

  • Właściwości i tempo rozwoju układu nerwowego:Właściwości układu nerwowego zmieniaja się wraz z wiekiem dziecka. Niemowlę ma jeszcze niedojrzały układ nerwowy. Względnie dobrze radzi sobie z odbiorem wrażeń zwiazanych z dotykiem i czuciem równo- wagi (odpowiedzialny za to jest zmysł przedsionkowy). Już w łonie matki dziecko odbiera różnorodne wrażenia zwiazane z ruchem, poło- żeniem i odczuwaniem grawitacji. Wcześnie dojrzewa również zmysł dotyku. Dziecko w okresie rozwoju płodowego porusza się w wodach płodowych najpierw swobodnie, potem wrażenia dotykowe zmieniaja się, ponieważ ma coraz mniej miejsca w macicy. Intensywne doświadczenia dotykowe dziecko gromadzi w czasie porodu, jeśli odbywa się on droga naturalna.W pierwszych tygodniach życia doświadczenia niemowlęcia zwiazane z dotykiem, czuciem równowagi i ruchem w przestrzeni również sa intensywne (podczas pielęgnacji – przewijania, kapania, trzymania na rękach, karmienia). Stopniowo niemowlę uczy się łaczyć te wrażenia. Brane na ręce (bodźce dotykowe odbierane z powierzchni ciała i czucie głębokie), układane w odpowiedni sposób (wrażenia przedsionkowe i z czucia głębokiego) i czujac zapach mamy (wrażenia węchowe), zaczyna szukać piersi.Zmysł wzroku w życiu płodowym odbiera wrażenia zwiazane z natę- żeniem światła. Po narodzeniu niemowlę powoli uczy się reagować na kolory, kształty, stopniowo zaczyna spostrzegać odległość i głębię.Kompetencje ruchowe – świadomość ruchu, kierowanie ruchami swojego ciała, celowe wykonywanie ruchów – niemowlę ćwiczy w trakcie swojej swobodnej aktywności. Kilkudniowe niemowlę leżace swobodnie na kocyku porusza raczkami i nóżkami w sposób chaotyczny, nie potrafi jeszcze skoordynować ich ruchu tak, by złapać zabawkę, która jest bardzo blisko, ani też przesunać się w jej kierunku. Reaguje za to gwałtownie, gdy ktoś pociagnie za kocyk. Dzieje się tak dlatego, że jego aktywność ruchowa zdeterminowana jest reakcjami odruchowymi.Odruchy, czyli wrodzone, stereotypowe odpowiedzi na specyficzne bodźce, wspieraja system reagowania dziecka do czasu, gdy zostana utworzone połaczenia z wyższymi ośrodkami mózgu. Niemowlę gromadzi wrażenia z poszczególnych zmysłów (wzroku, słuchu, węchu itp.), ale ma jeszcze trudności z ich wzajemnym powiazaniem, czyli integracja. Wraz z wiekiem procesy te przebiegaja coraz sprawniej. 
  • Doświadczenia gromadzone przez dziecko:Oczywiste jest, że dzięki różnorodnym doświadczeniom dziecko doskonali pracę poszczególnych narzadów zmysłowych. Niemowlę potrzebuje wykonać odpowiednio wiele prób, by w końcu przesunać się i dosięgnać leżaca w pobliżu grzechotkę. Potrzebuje leżeć na brzuszku, żeby nauczyć się, jak przewrócić się na plecy.Przedszkolak, który chce zrobić pajacyka z kolorowego papieru, musi wcześniej nauczyć się prawidłowo trzymać nożyczki, np. tnac w domu stare gazety. Musi też mieć odpowiednio wiele doświadczeń zwiaza- nych z tym, jak wyglada jego ciało, z jakich części się składa, jak sa one umiejscowione względem siebie.
  • Otoczenie, w jakim przebywa dziecko:Właściwie zorganizowane otoczenie będzie sprzyjać prawidłowemu rozwojowi zmysłów dziecka i integracji gromadzonych przez dziecko wrażeń zmysłowych (sensorycznych).

 

Gdy układ nerwowy nie radzi sobie z wrażeniami...

Dziecko w wieku przedszkolnym ciagle doskonali swoje umiejętności sensomotoryczne.

  • Trzylatek ma już opanowane podstawowe umiejętności ruchowe. Coraz lepiej radzi sobie z samoobsługa, zaczyna sprawniej łapać równowagę.
  •  Czterolatek ma duża potrzebę Stopniowo doskonali umiejętności zwiazane z dużą motoryka – naśladowanie ruchów, podskakiwanie, skakanie i stanie na jednej nodze. Polepsza się jego uwaga słuchowa, dzięki czemu dziecko może angażować się w coraz dłuższe zadania.
  • Pięciolatek uczy się precyzji i koordynacji ruchów ręki i oka, co pozwala mu coraz lepiej radzić sobie w zadaniach grafomotorycznych coraz lepsza uwagę wzrokową i słuchową. Cały czas potrzebuje jednak dużej dawki aktywności ruchowej. Poprzez doświadczenia zwiazane z ruchem i dotykiem przedszkolak rozwija poczucie schematu ciała i orientacji w przestrzeni.

Dziecko sześcio-, siedmioletnie zazwyczaj ma już dobrze ukształtowane mechanizmy integracji sensorycznej. Dzięki temu nie ma problemów z koordynacja wzrokowo-ruchowa, prawidłowym siedzeniem przy stoliku, poprawnym trzymaniem narzędzia pisarskiego. Potrafi się skoncentrować i nie jest podatne na „rozpraszacze” w otoczeniu. Dojrzałe procesy integracji sensorycznej nie hamuja procesu osiagania gotowości szkolnej dziecka.

 

 

źródło: zasoby Internetu

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Twoje dziecko ma chorobę lokomocyjną?


Przyczyną takiej reakcji może być nadwrażliwość przedsionkowa. Jest to zaburzenie modulacji sensorycznej. Układ przedsionkowy koordynuje ruchy: ciała, głowy oraz oczu. Pozwala m.in.: balansować ciałem na równoważni, bujać się na huśtawce, łapać równowagę w momencie potknięcia się oraz koordynować ruchy obu stron ciała.


Nadwrażliwość przedsionkowa może przybierać wiele form m.in.: może występować choroba lokomocyjna, lęk wysokości, nietolerancja niektórych aktywności na placu zabaw (huśtanie się, zjeżdżanie na zjeżdżalni), niepewność na ruchomych schodach, strach przed oderwaniem stóp od podłoża. Zaburzenia układu przedsionkowego prowadzą np. do problemów z uczeniem się, do zaburzeń emocjonalnych, do zaburzeń związanych ze sprawnością ruchową.
Jak pomóc dziecku z nadwrażliwością przedsionkową? Jest wiele form pracy z dzieckiem, które mogą wspierać jego rozwój, są to m.in.
• skakanie na skakance
• turlanie się po podłodze w różnych kierunkach
• huśtanie i ciąganie dziecka w kocu
• przeskakiwanie przez przeszkody
• skakanie na piłce (w przód, w tył, na boki)
• skoki – obunóż, na jednej nodze

 

źródło: www.krolik-olsztyn.pl

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Każdy z nas jest indywidualną istotą zmysłową, która przez całą dobę przetwarza napływające do niej bodźce. Integracja owych sygnałów ma wpływ na nasze postrzeganie świata, kształtuje naszą rzeczywistość i wpływa na nasze zachowania. Problem zaburzeń związanych z integracją sensoryczną dotyka nas wszystkich, w mniejszym bądź większym stopniu.

Poniżej znajduje się kilka prostych i przyjemnych sposobów na wsparcie dziecka, które przejawia trudności z zakresu integracji sensorycznej. Zachęcamy do wspólnego ćwiczenia, które pozwoli na odczucie na “własnej skórze” oddziaływania różnych bodźców, jak również wpłynie na pogłębienie relacji z dzieckiem.

Układ dotykowy:

1. „Dotykowe pudełko”:

weź pudełko po butach lub poszewkę na poduszkę, umieść w środku różne przedmioty, po czym poproś dziecko, by wkładając rękę do pudełka spróbowało zgadnąć, jakiego przedmiotu dotyka.

2. Zabawa w kąpieli:

zachęcaj dziecko do używania podczas kąpieli różnych rodzajów gąbek, mydeł i ręczników. Zaproponuj maluchowi myjki o różnych fakturach, gąbki o odmiennych kształtach, możesz też dodać do kąpieli odrobinę krochmalu z mąki ziemniaczanej.

3. „Naleśnik”:

ciasno zroluj dziecko w koc, bawiąc się w smarowanie i zawijanie naleśnika.

4. Wspólne gotowanie:

stwarzaj dziecku jak najwięcej okazji do wspólnego gotowania, mieszania, ugniatania różnego rodzaju ciast.

5. Degustacja:

zachęcaj dziecko do próbowania nowych potraw, o różnych smakach i konsystencji.

6. Malowanie dłońmi, stopami:

farbę przeznaczoną do malowania palcami możesz zmieszać z innymi materiałami, np. kaszą, piaskiem, ryżem itp. Stwórzcie też własną „farbę” z kisielu, galaretki czy pianki do golenia.

Układ przedsionkowy (odpowiedzialny m.in. za ruch i równowagę, napięcie mięśniowe, koordynację):

7. Skakanie na piłce:

wspólne zabawy na dużej nadmuchiwanej piłce, na której maluch/ dziecko będzie mógł usiąść i skakać.

8. Tor przeszkód:

stwórzcie wspólnie tor przeszkód, taki który będzie wymagał od dziecka pełzania, skakania, wspinania, turlania, celowania itp.

9. Huśtawki:

bujajcie się razem na różnego rodzaju huśtawkach (podwieszanych, wahadłowych, wiszących oponach).

10. Turlanie:

turlajcie się razem na kocyku, a latem z niewielkiej trawiastej górki.

11. Bieganie:

przypomnij sobie zabawę w berka; ścigajcie się, rozegrajcie mecz piłki nożnej czy koszykówki.

12. Skakanie:

zachęcaj dziecko do zeskakiwania z niewielkiego podwyższenia (np. pierwszego stopnia schodów), wskakiwania na oznaczone pole, grę w klasy, zabawę skakanką.

13. Bujanie w kocyku:

maluch/ dziecko kładzie się na rozłożonym dużym kocu, a dwie dorosłe osoby delikatnie bujają go na boki.

Układ proprioceptywny (tzw. czucie głębokie, dostarcza wrażeń z mięśni i stawów):

14. Siłowanie:

usiądź na podłodze i powiedz dziecku „Spotkałeś na swojej drodze ogromny kamień, spróbuj go przepchnąć”.

15. Ciągnięcie:

pozwól dziecku pchać wózek z zakupami czy spacerówkę.

16. Machanie i odbijanie:

zachęcaj dziecko do zabawy rakietą tenisową, do badmintona itp.

17. Chodzenie tyłem

18. Zabawa w “taczkę”:

dziecko opiera dłonie o podłogę, a ty chwytasz je za uda i prowadzisz niczym taczkę.

19. Nalewanie i przesypywanie:

pozwól dziecku na eksperymenty, niech przelewa płyny z kubeczka do kubeczka, przez lejek, a łyżeczką przesypuje drobne materiały (ryż, kaszę) do pojemników różnej wielkości i kształtu.

źródło: zasoby Internetu 

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Kołderka obciążeniowa dla dzieci – działanie i korzyści

Jak działa kołderka obciążeniowa?

Kołderki obciążeniowe wypełnione są najczęściej mikrowłóknem szklanym, przez co ich waga jest znacznie wyższa niż tradycyjnej kołdry czy koca. Ciężar kołderki stymuluje receptory czucia głębokiego, czyli układu proprioceptywnego.

Używanie kołderki pomaga w osiągnięciu samoregulacji. Owinięcie się ciężką kołdrą powinno uspokoić układ nerwowy, wyciszyć i zrelaksować dziecko. Leżenie pod kołderką ułatwia zasypianie i poprawia jakość snu dzieci. położenie kołderki na nogi czy ramiona np. podczas pracy stolikowej przyczynia się do wzrostu koncentracji uwagi na zadaniu, wspomaga skupienie uwagi. Stymulacja obciążeniowa pomaga również w osiągnięciu poczucia bezpieczeństwa i redukcji stresu. Jak widać jest wiele korzyści, które przemawiają za korzystaniem z kołderki obciążeniowej przez dzieci i dorosłych.

Komu pomoże kołderka obciążeniowa?

Kołdra obciążeniowa nie powinna być używana przez każde dziecko. Pamiętajmy, że kupno kołdry powinien zalecić specjalista z zakresu integracji sensorycznej, uwzględniając wiek, wagę i indywidualne potrzeby dziecka.

Kołderka najczęściej zalecana jest dzieciom i dorosłym z:

  • zaburzeniami snu;
  • trudnościami sensorycznymi;
  • zaburzeniami i chorobami takimi jak: ADHD, Całościowe Zaburzenia Rozwoju, Porażenie Mózgowe, Spektrum Autyzmu, Zespół Aspergera, Zespół Downa.

Kołderki obciążeniowe używane w domu powinny być stworzone według indywidualnych zaleceń terapeuty integracji sensorycznej. 

 

źródło: www.sensonauka.pl

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Wakacje, a wraz z nimi tak wyczekiwana zmiana miejsca, ludzi, klimatu, jedzenia… To co zwykle nas kusi, może przerażać dzieci z zaburzeniami sensorycznymi. Dobrze znoszona rutyna ustępuje nieznanym zwyczajom, chwilowym rozwiązaniom i niespodziewanym przygodom. Taki dyskomfort może wywołać kolejne konsekwencje. Jak więc przygotować się do urlopu?

Ogranicz negatywne wrażenia

Każdy rodzic najlepiej wie, czego jego dziecko nie toleruje, lub co niezbyt dobrze znosi. Oprócz całkowitej zmiany dziennego rozkładu zajęć może to być długa podróż, tłum obcych ludzi wokół, zmiana jedzenia, czy choćby konieczność chodzenia boso po piasku. Wszystkie stresujące czynniki warto sobie uzmysłowić i zaplanować wakacje tak, by uniknąć większości z nich. Jeśli pewnych elementów nie da się wykluczyć, dobrze jest przygotować plan awaryjny na wypadek ataku złości, agresji, paniki, czy lęku u dziecka. Zastanów się,w jaki sposób odwrócisz uwagę dziecka, uspokoisz je i zapewnisz poczucie bezpieczeństwa w trudnych chwilach.

Wybieraj miejsca, w których można zapewnić dodatkową opiekę dziecku

Planując wakacje, trzeba pamiętać, że wypoczynek należy się całej rodzinie. Sprawdź, czy w okolicy, do której się wybieracie znajdą się ośrodki zapewniające zajęcia, w których dziecko może wziąć udział. Być może możliwe jest zorganizowanie opieki dla dziecka na kilka godzin w tygodniu, tak, by rodzice mieli czas wyłącznie dla siebie.

Nowe doświadczenia wprowadzaj już w domu

Wakacje w kempingu, pod namiotem lub w hotelu to czas spędzony w diametralnie innych warunkach niż domowe. Trzeba pamiętać, że wakacje dziecka z zaburzeniami integracji sensorycznej nie muszą być bardziej wygodne niż pozostałych dzieci, ale z pewnością powinny być dla niego mniejszym zaskoczeniem. Aby ograniczyć stres, do pewnych nowości można przygotować dziecko przed wyjazdem, np. jeśli jest przyzwyczajone do częstego oglądania telewizji, a w miejscu wypoczynku nie będzie telewizora, można jeszcze w domu zastąpić go radiem, czytaniem książek lub grami planszowymi. Jeśli planowane jest spanie na karimatach, to wypróbujmy wcześniej ten sposób wypoczynku. Być może okaże się, że aby przespać całą noc będą potrzebne dodatkowe pomoce, np. dziecko nie akceptuje śpiwora, potrzebny jest dodatkowy materac, itp.

Przedstaw dziecku plan wakacji

Dziecko, podobnie jak dorośli lubi wiedzieć, co będzie się z nim działo (zwłaszcza w nowym miejscu, gdzie niczego nie jest pewne). Każdemu z nas lepiej się odnaleźć, gdy znany jest plan działania. Przedstaw dziecku letni scenariusz w przystępny dla niego sposób. Jeśli nie potrafi jeszcze czytać, narysuj go lub przedstaw na zdjęciach. Najlepiej utrwalić harmonogram w taki sposób, by dziecko mogło do niego w każdej chwili zajrzeć i przypomnieć sobie szczegóły.

Podróż dziecka z SI

Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej często źle znoszą podróże, dlatego warto przed wyjazdem zadbać o farmaceutyki zapobiegające chorobie lokomocyjnej, zaopatrzenie w kołnierz lub kamizelkę obciążeniową oraz pomoce urozmaicające podróż.

Planując podroż, pamiętaj o zapewnieniu przerw w jeździe. Na odpoczynek w trasie warto wybierać miejsca, gdzie możliwe jest zjedzenie posiłku, toaleta i np. krótki spacer lub relaks w innym miejscu komfortowym dla dziecka.

Spanie na wakacjach

Dobrze, jeśli warunki do nocnego wypoczynku są zbliżone do tych codziennych. Choć wakacje skłaniają do odstępstw, nie zmieniajmy pór wypoczynku w trakcie dnia i w nocy. Pamiętaj, by zabrać kołdrę obciążeniową, ulubiony jasiek, czy przytulankę dziecka.

Wiele dzieci ma lęki nocne, a w nowym miejscu mogą być one szczególnie intensywne. Delikatne oświetlenie z pewnością doda dziecku pewności siebie. Jeśli nie masz pewności, że na miejscu jest nocna lampka, zabierz choćby latarkę z domu.

Wakacyjna dieta

Podczas upałów dbaj o to, by dziecko piło dużo niesłodzonych płynów. Warto zapewnić mu także jedzenie takie, jak w domu lub bardzo zbliżone, a wraz z nim pewną dawkę bezpieczeństwa i stabilizacji w nowym miejscu.

Ale wakacje to także nowe doznania i świetna okazja do ćwiczeń sensorycznych – umów się więc z pociechą, że będziecie próbować nieznanych potraw.

Wakacje dziecka z zaburzeniami integracji sensorycznej – zajęcia

Jedną z najważniejszych części wypoczynku jest aktywność fizyczna. Zanim wybierzecie się w jakieś miejsce, sprawdź, czy są tam parki linowe, baseny, place zabaw dla dzieci, korty tenisowe, kręgielnie i inne miejsca, w których pociechy mogą rozładować energię, a jednocześnie zaspokoić swoje indywidualne potrzeby, np. potrzebę głębokiego nacisku zapewniają ćwiczenia w wodzie, czy motorykę można rozwijać m.in. grając w kręgle, parki linowe to doskonała okazja dla dzieci z zaburzeniami zmysłu równowagi.

Starszym dzieciom można zaplanować bardziej angażujące i cięższe zajęcia, które dostatecznie je zmęczą i zapewnią lepszy sen (także pozostałym członkom rodziny).

A co, gdy spadnie deszcz? Rolą rodziców jest zabezpieczenie dzieci przed nudą w niepogodę. Wybierając się na wakacje, nie zapominajmy o zabraniu ze sobą gier, książek, plasteliny, woreczków obciążeniowych, pchełek, czyli wszystkich tych przedmiotów, które mogą zapewnić rozrywkę i nauczyć czegoś nowego nasze dziecko.

Wakacje dziecka z zaburzeniami integracji sensorycznej wymagają wielu przygotowań. Z pewnością przytoczona lista nie obejmuje wszystkich przypadków. Część zaś z wymienionych punktów może wymagać zmian lub dopracowania, choćby z racji wieku dziecka lub zakresu zaburzeń, które go dotyczą. Warto jednak przygotować się do wyjazdu wakacyjnego gruntownie i odpowiednio wcześniej, ponieważ w ten sposób rodzice zapewniają niezapomniane, miłe chwile i głęboki wypoczynek nie tylko dziecku, ale przede wszystkim sobie. A przecież nikt nie zasługuje na relaks bardziej od nich.

Źródło: www.kolderka.net.pl

Contact Information

Address

11-400 Kętrzyn

ul.Wierzbowa 2

Telefon
+48 545 99 98
Email

sekretariat@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl

rodo 

Adresy email: Inspektora Ochrony Danych Osobowych

Miejski Żłobek Nr. 2 -- iod-zlobek2@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl    

Miejskie Przedszkole Integracyjne "Smerfowa Kraina 

      -- iod@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl