Ważniaki

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Uśmiech ma magiczną moc. Kiedy się uśmiechamy, czy śmiejemy- w naszym organizmie wydzielają się endorfiny- hormony szczęścia. Kiedy widzimy uśmiechniętą osobę, łatwiej nam się do niej uśmiechnąć i zamienić kilka słów. Ponad to w towarzystwie ludzi uśmiechniętych sami częściej się uśmiechamy. Ludzie optymistycznie nastawieni do życia są bardziej radośni i szczęśliwi.

Według badań, optymiści cieszą się lepszym zdrowiem, dłużej żyją, osiągają więcej sukcesów nie tylko zawodowych. Mimo, że optymistyczna postawa i pozytywne myślenie przynosi wiele korzyści, wielu ludzi jest pesymistami lub ma tendencje do pesymistycznego, negatywnego myślenia. Martin E. P. Seligmann twierdzi, że optymizmu można się nauczyć. I ja się z tym zgadzam. Indywidualne i zróżnicowane podejście optymisty i pesymisty do takiego samego zdarzenia jest obrazem subiektywnych ocen, które wpływają na postrzeganie sukcesów i porażek. Przykładem niech będzie szklanka wypełniona do połowy wodą. Pesymista zrobi smutną minę i stwierdzi, że szklanka ta jest w połowie pusta, natomiast optymista uśmiechnie się i powie, że szklanka jest w połowie pełna. Która z wypowiedzi jest pozytywnie naładowana? Tajemnicą nauki optymizmu jest umiejętność cieszenia się z małych rzeczy, a nie skupianie się na deficytach, czy brakach.

My, jako dorośli ludzie, nawet jeśli mamy tendencje do narzekania, do marudzenia, do pesymizmu, powinniśmy pracować nad swym postrzeganiem różnych sytuacji przy jednoczesnym doszukiwaniu się pozytywnych aspektów. Spróbujmy ograniczyć nasze głośne narzekanie i ograniczmy potok negatywnych słów typu: „to jest bez sensu”, „i tak mi się nie uda”. Spróbujmy je zastąpić nadzieją, że „następnym razem się uda”, „jutro będzie lepiej”

Powracając do szklanki z wodą- cieszmy się, że w ogóle tam jest woda, zamiast smucić się jej małą ilością. Nasze pozytywne myślenie sprawi, że staniemy się z czasem pozytywnie nastawieni do życia i nowych wyzwań. Tym samym będziemy mogli dać naszym dzieciom przykład szczęścia. Dzieci uczą się życia obserwując dorosłych. Kiedy przedszkolak widzi swoją mamę ciągle zdenerwowaną, smutną, czy niezadowoloną- zaczyna wierzyć, że życie jest ciężkie i prowadzi do smutku, że życie nie daje szczęścia. Dziecko słysząc negatywne myśli rodziców typu: „nie dasz rady”, „jesteś brzydki”, „jesteś gruby”, „jesteś fajtłapa”- zaczyna wierzyć, że jest mało wartościowe, tym samym traci wiarę we własne możliwości i zaczyna uczyć się bezradności. Ale jeśli powiemy naszemu dziecku: „spróbuj, może ci się uda”, jesteś wyjątkowy”, „jesteś dobrze zbudowany”, „rozumiem, że potrzebujesz więcej czasu na to zadanie”, uwierzy w siebie, w swoje możliwości i będzie chętne do nauki, do zdobywania nowych doświadczeń i pomocy w codziennych domowych obowiązkach.

Dziecko przegląda się w oczach opiekunów, jak w zwierciadle. A nasze słowa mogą utwierdzić je, że poradzi sobie, że jest dobre, zdolne i twórcze. Ciągle narzekając dajemy dziecku sygnał, że świat jest zły, okrutny, niebezpieczny i przerażający. Ale jeśli przestaniemy narzekać na to, co nam się nie udaje, będziemy natomiast mówić głośno o sukcesach- nawet tych najmniejszych, dziecko ma szansę uwierzyć, że świat jest ciekawy, pasjonujący i warty poznania. Owszem, należy dziecku uświadamiać grożące mu niebezpieczeństwa, ale należy przedstawić je w realnym świetle, aby nie przestraszyć zbyt mocno naszej pociechy. Doszukując się nie tylko negatywnych, ale przede wszystkim pozytywnych wyjaśnień różnych sytuacji, uczymy siebie i innych optymizmu. Dziecko doznające porażki może przecież dostrzec pozytywne strony zaistniałej sytuacji.  Naszą rolą jest pokazanie dziecku dobrych jej stron. Dlatego warto zadawać dziecku pytanie: „czego się nauczyłeś?”, „co ci to dało?”. Należy też rozmawiać z dzieckiem unikając ciągłej krytyki. Nawet jeśli dziecko zrobi coś niezgodnie z naszą wolą- najpierw je pochwalmy, a następnie wskażmy, co zrobiło źle.

Tu nasuwa mi się pewna historia, którą słyszałam dawno temu z ust nauczyciela. Miał on dwóch synów, którzy bardzo lubili mu pomagać. Pewnego wiosennego dnia plewił razem z nimi grządki w ogrodzi, gdy zadzwonił telefon. Mężczyzna pobiegł do domu, zostawiając chłopców przy pracy. Gdy wrócił grządki były czyste, ale ze wszystkich roślin- nie tylko z chwastów. Jego reakcją było stwierdzenie: „Chłopcy, jak pięknie wypieliliście tę grządkę. Następnym razem jednak nie wyrywajcie tych roślin (tu pokazał im młode pędy marchewki), to były marchewki, które chyba pomyliliście z chwastami?”. Po takiej reakcji rodzica, dziecko wie, że doceniono jego chęci do pracy i wysiłek. Łatwiej też przyjmie krytykę i zrozumie, że nie wszystko było zrobione dobrze. Takie działanie jest pozytywną motywacją, która zachęca dziecko do pracy i podejmowania kolejnych prób uczenia się przez działanie. Początkowo trudno reagować pozytywnie na negatywne w naszej opinii zdarzenia i sytuacje. Jednak jeśli nauczymy się doszukiwać pozytywnych stron- nauczymy się uśmiechać do siebie wzajemnie. Życie stanie się wartościowsze, nabierze sensu dla nas i dla naszych dzieci. Warto pozytywnie się zaprogramować i uwierzyć, że możemy być szczęśliwi. Dlatego uczmy się optymistycznego myślenia nie tylko dla siebie, ale i dla naszych pociech.

Aleksandra Komar

Literatura:

J. Murphy „Potęga podświadomości”

artykuł pobrano ze strony internetowej: https://www.wychowanieprzedszkolne.pl/magia-usmiechu-sila-optymizmu/

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Data: 26.06.2020r. 

Temat: Będę o Was pamiętać! 

 Działania dzieci:  Przewidywane osiągnięcia dzieci:   Przewidywane osiągnięcia dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych:   Pomoce dydaktyczne:  
 1. Kalendarz – ustalenie daty i odszukanie jej w kalendarzu; doskonalenie nazw dni tygodnia, miesięcy i kolejności  ich występowania

2. Zabawy ruchowe przy piosence – „Jadę pociągiem prawdziwym”, „Ptak Nijaki”, „Wesoło gra lokomotywa”

3. „Będę o was pamiętać!” – rozmowa na temat powodów wysyłania listów i kartek pocztowych na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Letnie opowieści – listy i pocztówki. Doskonalenie umiejętności odpowiadania na pytania do treści usłyszanego opowiadania.

5. „Wakacyjna pocztówka” – praca wypychanką nr 56. Zapoznanie dzieci z funkcją pocztówek i zachęcenie do wysyłania kartek z wakacji do przedszkola.

6. TO BYŁ FAJNY ROK – prezentacja -obejrzenie prezentacji; wypowiedzi na tematy z nią związane. 

7. „Jedziemy na wakacje” Cz. Janczarski – nauka wiersza na pamięć – ćwiczenie pamięci.

8.. Kolorowanka – WAKACJE.
 - z pomocą ustala dzisiejszą datę i odnajduje ją w kalendarzu; na miarę swoich możliwości zna nazwy dni tygodnia, miesięcy i zna kolejność ich występowania

- śpiewa piosenki z repertuaru dziecięcego, słowa inscenizuje ruchem

- z uwaga słucha czytanego tekstu i odpowiada na pytania z nim związane, buduje wypowiedzi na dany temat

- zna funkcję pocztówki; zna swój adres

- skupia uwagę na oglądanej prezentacji, wypowiada się na tematy z nią związane

- recytuje wiersz

- rysuje, wypełnia kontury kolorem
 - z pomocą ustala dzisiejszą datę i odnajduje ją w kalendarzu; na miarę swoich możliwości zna nazwy dni tygodnia, miesięcy i zna kolejność ich występowania(w miarę możliwości psychofizycznych) 

- próbuje śpiewać piosenki z repertuaru dziecięcego, stara się słowa inscenizować ruchem (w miarę możliwości dziecka) 

-  słucha czytanego tekstu i odpowiada na pytania z nim związane, buduje wypowiedzi na dany temat

- zna funkcję pocztówki; zna swój adres

- skupia uwagę na oglądanej prezentacji, wypowiada się na tematy z nią związane (w miarę możliwości werbalnych)

- próbuje recytować wiersz (w miarę możliwości werbalnych) 

- rysuje, wypełnia kontury kolorem
 - kalendarz
 
 
 
-nagrania – e-mail
 
 
 
 
-wypychanka nr56
 
 
 
- prezentacja- e-mail
 
- tekst wiersza – e-mail
- kolorowanka – e-mail
 

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Data: 25.06.2020r. 

Temat: Żegnamy przyjaciół! 

 Działania dzieci:  Przewidywane osiągnięcia dzieci:   Przewidywane osiągnięcia dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych:   Pomoce dydaktyczne:  
 1. Kalendarz – ustalenie daty, dnia tygodnia; doskonalenie znajomości nazw dni tygodnia, miesięcy i kolejności ich występowania

2. Zabawy ruchowe przy muzyce i poznanych piosenkach; gimnastyka. 

3. „Żegnamy przyjaciół!” – rozmowa na temat przygotowań do wakacji na podstawie doświadczeń dzieci, karta pracy- ćiwczenia str 52 i opowiadania o naszych bohaterach – Walizka. Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania opowiadania i wypowiadania się na jego temat.

4. Zabawa dydaktyczna „Ile to kroków?” -doskonalenie liczenia i przeliczania.

5.” Policzanki”

6. Doskonalenie umiejętności grafomotorycznych. 
 - z pomocą określa datę i wskazuje ją w kalendarzu; na miarę swoich możliwości zna  nazwy dni tygodnia, miesięcy i kolejność  ich występowania

- śpiewa piosenki, inscenizuje słowa ruchem; naśladuje ruchy drugiej osoby, reaguje na polecenia 

- skupia uwagę na czytanym tekście, odpowiada na pytania z nim związane, buduje wypowiedź na jego temat

- wykonuje zadanie w ćwiczeniach zgodnie z poleceniem

- liczy, przelicza, stosuje liczebniki porządkowe w na miarę swoich możliwości

- wykonuje zadania zgodnie z poleceniem i zakresie dostępnym sobie

- rysuje, koloruje nie wychodząc za linie, poprawnie trzyma pisak
 - z pomocą określa datę i wskazuje ją w kalendarzu; na miarę swoich możliwości zna  nazwy dni tygodnia, miesięcy i kolejność  ich występowania

- próbuje śpiewać piosenki,  inscenizuje słowa ruchem; naśladuje ruchy drugiej osoby, reaguje na polecenia (w miarę możliwości dziecka) 

- słucha czytanego tekstu, próbuje odpowiadać na pytania z nim związane (w miarę możliwości werbalnych) 

- wykonuje zadanie w ćwiczeniach zgodnie z poleceniem (z pomocą) 

- liczy, przelicza, stosuje liczebniki porządkowe ( w miarę swoich możliwości psychofizycznych) 

- wykonuje zadania zgodnie z poleceniem  (w miarę możliwości) 

- rysuje, stara sie nie wychodzić  za linie, poprawnie trzyma pisak
 

- kalendarz

- nagrania – e-mail

- tekst opowiadania , pytania pomocnicze –e-mail; KP2.52

- opis zabawy – e-mail

-„Policzanki”; karty pracy

- karty pracy – e-mail

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Data: 24.06.2020r. 

Temat: Co zrobię, gdy się zgubię? 

 Działania dzieci:  Przewidywane osiągnięcia dzieci:   Przewidywane osiągnięcia dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych:   Pomoce dydaktyczne:  
 1.KALENDARZ –ustalenie daty, dnia tygodnia i wskazanie w kalendarzu; doskonalenie nazw tygodnia, miesięcy i kolejności ich występowania.

2. Zabawy ruchowe przy muzyce i piosence, inscenizacja słów; gimnastyka.

3.  Letnie opowieści – na plaży – wprowadzenie do tematu dnia. Wdrażanie do umiejętności uważnego słuchania. Uświadomienie dzieciom niebezpieczeństw, mogących przytrafić się w czasie wakacji i sposobów radzenia sobie z nimi.

4. Zajęcia o emocjach – przerażenie związane ze zgubieniem się. Zwrócenie uwagi na sposoby radzenia sobie z taką sytuacją.

5. Ćwiczenia grafomotoryczne

6. Policzanki – wykonuje zadania na miarę swoich możliwości( zakres do 10 i dalej)
 -z  pomocą ustala datę i wskazuje ją w kalendarzu; na miarę swoich możliwości zna nazwy dni tygodnia i miesięcy

- śpiewa piosenki, inscenizuje słowa ruchem,  naśladuje ruchy drugiej osoby

- słucha uważnie, odpowiada na pytania związane z tekstem, zna swoje dane identyfikacyjne i wie jak bezpiecznie się nimi posługiwać; radzi sobie w sytuacjach trudnych (na miarę swoich możliwości)

- z uwagą słucha wiersza, odpowiada na pytania z nim związane; układa historyjkę obrazkową w Księdze emocji.

- rysuje, koloruje, poprawnie trzyma pisak

- zna cyfry, liczy, przelicza w zakresie do 10 i dalej
 -z  pomocą ustala datę i wskazuje ją w kalendarzu; na miarę swoich możliwości zna nazwy dni tygodnia i miesięcy

- próuje śpiewać piosenki,  stara sie inscenizować  słowa ruchem,  stara się naśladować ruchy drugiej osoby

- słucha opowiadania, próbuje odpowiadać na pytania związane z tekstem, zna swoje dane identyfikacyjne i wie jak bezpiecznie się nimi posługiwać; radzi sobie w sytuacjach trudnych (na miarę swoich możliwości)

- słucha wiersza, próbuje odpowiadać na pytania z nim związane; układa historyjkę obrazkową w Kiędze emocji

- rysuje, koloruje, poprawnie trzyma pisak

- zna cyfry, liczy, przelicza w zakresie do 10 i dalej
 

- kalendarz

- nagrania –e-mail

- tekst opowiadania, pytania pomocnicze

e-mail

- treść wiersza i pytania pomocnicze – email, Księga emocji 

- karty pracy

-„ Policzanki’

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Wystarczająco dobry ojciec? Przede wszystkim – obecny

Ojciec – do niedawna figura nieobecna w życiu dorastającego dziecka, przechodzi dziś wielką przemianę. Trudną, bo swojej roli ojca nie może już budować na tym, co sam obserwował w dzieciństwie – gdy jego tata był nieobecnym, wycofanym mężczyzną, którego podstawowym zadaniem było utrzymanie rodziny.

Dziś ojcowie coraz śmielej deklarują, że chcą współuczestniczyć w życiu swoich dzieci, chcą budować partnerskie relacje i decydować o procesie wychowawczym na równi z kobietami. Jak te deklaracje mają się do rzeczywistości?

Jaki ojciec i partner?

Mężczyźni są obecnie w sytuacji patowej, bo z jednej strony – dotychczasowe wzorce ojcostwa uległy wyczerpaniu a z drugiej – nikt nie promuje tych nowych, albo promuje je w taki sposób, że nie do końca wiadomo, czy ten sam mężczyzna ma się dziś stać drugą matką, czy też stworzyć własną figurę rodzica – a jeśli tak – to na jakich zasadach. Widać potężną zmianę w deklaracjach, parcie na partnerstwo (choć nie do końca wiadomo, jak definiowane) i chęć zaangażowania, ale te deklaracje nie zawsze łatwo przekładają się na rzeczywistość. A ta bywa wciąż obciążająca dla wielu kobiet narzekających na brak współpracy, zmęczonych i coraz bardziej sfrustrowanych. Tę frustrację doskonale widać w statystykach, które mówią o tym, że coraz więcej rozwodów w naszym kraju (choć nie tylko) wynika z ich własnej inicjatywy.

Paradoksalnie, większość polskich ojców uważa, że zajmują się czynnościami związanymi z wychowaniem dzieci na równi z matką – tak przynajmniej pokazują badania przeprowadzone przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Ci sami ojcowie deklarują też, że w podobnym stopniu, co matki bawią się z dzieckiem, opiekują się nim w trakcie choroby, pielęgnują niemowlę i przygotowują posiłki dla dziecka. Zdają sobie przy tym sprawę z tego, jak ważne jest budowanie partnerskich relacji i widzą przestrzeń na rozszerzenie swojej aktywności w opiece nad dziećmi.

Czy dzieje się rewolucja?

Badani ojcowie są również przekonani, że opieka nad dzieckiem powinna być współdzielona na wszystkich etapach jego życia. Zestawienie tych deklaracji ze statystykami bywa dla nich druzgocące, bo tylko w 2014 roku z dobrowolnego w Polsce urlopu ojcowskiego w postaci dwóch tygodni skorzystało 129,4 tys. uprawnionych. To znacznie więcej, niż w poprzednich latach, ale z taką liczbą wciąż trudno mówić o obyczajowej rewolucji. Dla porównania, gdy w 2013 roku rodzice otrzymali od rządu dodatkowe 26 tygodni płatnej opieki nad dzieckiem, niewielu ojców decydowało się na skorzystanie z tego przywileju. W 2014 roku przedłużony urlop wykorzystało więc 310,6 tys. kobiet i zaledwie 5,2 tys. mężczyzn. W roku 2017 roku na urlopie rodzicielskim przebywało 674,8 tys. rodziców, w tym 498,6 tys. kobiet i 176,2 tys. mężczyzn. A dziś na stronie ZUS czytamy, że w 2019 r. z urlopu rodzicielskiego skorzystał tylko 1% polskich ojców.

Powodów takiej sytuacji można oczywiście upatrywać w zróżnicowaniu zarobków kobiet i mężczyzn. Kobiety w naszym kraju wciąż zarabiają średnio o jedną piątą mniej niż mężczyźni. A rodzic idący na urlop rodzicielski, otrzymuje maksymalnie 60. procent wynagrodzenia. Rachunek w takiej sytuacji jest dość prosty i nie wymaga rozległego komentarza. Dla przeciętnej polskiej rodziny wciąż bardziej opłacalne jest, gdy kobieta zostaje w domu z dzieckiem, a mężczyzna – zajmuje się zarabianiem.

Zmiana polityki prorodzinnej (ale też likwidacja umów śmieciowych czy wyrównanie zarobków kobiet i mężczyzn) to jedna z podstawowych rzeczy, która mogłaby pomóc polskim ojcom brać bardziej czynny udział w życiu i wychowaniu dzieci – a tym samym pomóc też w pokonaniu kryzysu, w którym obecnie się znajdują. Wystarczy spojrzeć w tym przypadku na Szwecję, gdzie rząd nałożył na mężczyzn obowiązek korzystania z urlopu ojcowskiego i obecnie aż 80 proc. ojców opiekuje się maluchami (co w porównaniu z kilkoma procentami ojców w Polsce jest wynikiem zdumiewającym).

Ewolucja wewnętrzna

Poza zmianą systemową, w ojcach konieczna jest jednak również zmiana wewnętrzna. Ojcostwo oznacza bowiem pracę – emocjonalną, intelektualną i fizyczną. Zajmującą dużo czasu i odciągającą od wielu innych rzeczy. Polegającą na tym, że się rezygnuje z czegoś na rzecz budowania relacji w rodzinie (kobiety robią to od wieków, mężczyźni – od kilkunastu lat). Ta praca powoli się dzieje, a skowronkiem nadchodzących zmian jest dość oczywisty już obraz ojca spacerującego w parku z dziecięcym wózkiem czy wreszcie ojca bawiącego się z dziećmi na placu zabaw (czyli w miejscu do niedawna zarezerwowanym tylko dla kobiet). Czuły ojciec coraz częściej pojawia się w telenowelach, w magazynach dla kobiet, znalazł nawet swoje miejsce w sieci i wciąż buduje swoją silną pozycję w blogosferze. Temu ostatniemu oddajemy na sam koniec głos, bo warto posłuchać, co o swoim ojcostwie i zmianach, które w naszym społeczeństwie wciąż się dokonują, mówią sami zainteresowani:

www.blogojciec.pl Żyjemy w czasach, w których z jednej strony mamy kobiety chcące, aby partnerzy im pomagali, a z drugiej strony mamy mężczyzn, którzy chcieliby brać czynny udział w życiu domu i w wychowaniu dzieci. Wydawałoby się, że jest to sytuacja idealna i nic tylko ją wspierać. No i niestety tutaj pojawia się problem. Nazywa się on społeczeństwo. Społeczeństwo, które dalej uważa, że miejsce kobiety jest przy garach, a jak jest w salonie, to znaczy, że łańcuch z kuchni jest długi […]. Z drugiej strony to samo społeczeństwo uważa, że ojciec, który zostaje w domu z dziećmi, podczas gdy żona pracuje na rodzinę, to nie jest pełnoprawny facet.

www.tatawbudowie.pl Widzę, że dyskusja o ojcostwie czasem idzie w kierunku lansowania jedynie słusznego modelu ojca czułego, delikatnego, ciepłego, wspierającego, kontrującego schematy z dawnych lat. To wszystko ma sens, bez wątpienia. Jednak im bardziej sprawa nabiera wymiaru ideologicznego (czyli chwalmy „nowego” ojca, niszczmy „starego”), instynktownie trzymam się z daleka. Wydaje mi się, że absolutnie kluczową sprawą jest budowanie takiego modelu własnego ojcostwa, które jest zgodne z naszą naturą i wartościami, idzie z prądem naszej osobowości, jest prawdziwe, a nie wykute na pamięć. Chodzi o wiarygodność, zresztą dzieci to doskonałe detektory fałszu, i tak go wyczują i wypunktują. Rewolucja niszczy, ewolucja buduje – bazujmy więc na tym, co już mamy i próbujmy to konstruktywnie rozwijać. Oczywiście w tych wychowawczych wyborach trzeba zachować granice, które wyznacza dobro dziecka. Jednak jeżeli ktoś ma ogromny problem z przewijaniem i jest w stanie się na partnerskich zasadach dogadać z mamą swojego dziecka, że nie będzie tego robił – czemu nie. Może dzięki temu wykaże się na innej płaszczyźnie, gdzie da z siebie wszystko.

Artykuł pobrany: https://dziecisawazne.pl/wystarczajaco-dobry-ojciec-przede-wszystkim-obecny/

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Data: 23.06.2020r. 

Temat: Dzień ojca. Gdzie woda jest słodka, a gdzie słona? 

 Działania dzieci:  Przewidywane osiągnięcia dzieci:   Przewidywane osiągnięcia dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych:   Pomoce dydaktyczne:  
 1. . KALENDARZ – ustalenie daty , dnia tygodnia ; doskonalenie znajomości nazw dni tygodnia i miesięcy, pór roku 

2.Dzień Ojca –  piosenka - Tata jest potrzebny”,  życzenia dla Taty

3.Praca plastyczna „Portret Taty” – technika dowolna

4. „Gdzie woda jest słodka, a gdzie słona?” – rozmowa na temat rodzajów wód w zbiornikach wodnych na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania „Letnie opowieści – zabawy w wodzie”. Porządkowanie wiedzy dzieci na temat rzek, jezior, mórz.. – praca z mapą –odnajdywanie na mapie zbiorników wodnych

5. „Gdzie można to znaleźć?” – ćwiczenia str. 50 – doskonalenie sprawności manualnej i orientacji na karcie

6 Zabawy ruchowe, gimnastyka – doskonalenie koordynacji ruchowej, orientacji w schemacie ciała
 - z pomocą ustala datę; -wie jaki jest dzień tygodnia, miesiąc, pora roku

-składa życzenia,  recytuje wierszyk, śpiewa piosenkę

- wykonuje portret  

- wypowiada się na dany temat, skupia uwagę na czytanym przez rodzica tekście i odpowiada na pytania z nim związane;

- Odnajduje na mapie zbiorniki wodne – rzeki, jeziora, morza, oceany; wie gdzie występuje wody słodka, słona

- jest sprawne manualnie, orientuje się na kartce

- jest sprawne ruchowo na miarę swoich możliwości; naśladuje drugą osobę, wykonuje polecenia
 - z pomocą ustala datę; -wie jaki jest dzień tygodnia, miesiąc, pora roku

-składa życzenia,  recytuje wierszyk, próbuje śpiewać piosenkę

- wykonuje portret  (w miarę swoich możliwości) 

- wypowiada się na dany temat, skupia uwagę na czytanym przez  rodzica tekście i próbuje odpowiadać na pytania z nim związane (w miarę możliwości werbalnych)

- Odnajduje na mapie zbiorniki wodne – rzeki, jeziora, morza, oceany(pokazuje z pomocą)

- jest sprawne manualnie, orientuje się na kartce

- jest sprawne ruchowo na miarę swoich możliwości; naśladuje drugą osobę, wykonuje polecenia
- kartoniki z napisami dni tygodnia, miesięcy, pór roku

- wybrane, dostępne materiały plastyczne

- tekst opowiadania; mapa, ilustracje zbiorników wodnych – e-mail

- ćwiczenia str. 50

- nagrania – e-mail

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Data: 22.06.2020r. 

Temat: Jadę w góry, góry, góry! 

 Działania dzieci: Przewidywane osiągnięcia dzieci:   Przewidywane osiągnięcia dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych:  Pomoce dydaktyczne:  
 1. KALENDARZ – ustalenie daty , dnia tygodnia ; doskonalenie znajomości nazw dni tygodnia i miesięcy, pór roku.

2.Zabawy ruchowe, ćwiczenia gimnastyczne  przy muzyce i piosence; zabawy z piką.

„ Jadę pociągiem prawdziwym – utrwalanie piosenki. Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej, ekspresji ruchowej.

3. „Jadę w góry, góry, góry!” – rozmowa na temat górskich krajobrazów na podstawie doświadczeń dzieci, ilustracji, filmu oraz opowiadania „Letnie opowieści – echo w Tatrach”. Praca z mapą- wskazywanie gór na mapie .Doskonalenie emisji głosu, dykcji i oddechu przez zabawę w echo.

5. „Moje góry” – układanki. Rozwijanie wyobraźni i kreatywności przez układanie pejzaży górskich z figur geometrycznych.

6.” Policzanki”; liczenie w zakresie 10 i dalej w miarę możliwości dziecka, wykonuje zadania zgodnie z poleceniem. 
 - z pomocą ustala datę; -wie jaki jest dzień tygodnia, miesiąc, pora roku

- śpiewa piosenki, inscenizuje słowa ruchem, zachowuje rytm,

- wykonuje  ćwiczenia gimnastyczne- reaguje na polecenia, naśladuje ruch drugiej osoby; łapie i rzuca piłkę

- rozpoznaje i nazywa krajobraz górski, wskazuje góry na mapie,; skupia uwagę na czytanym opowiadaniu i odpowiada na pytania z nim związane

- bierze udział w zabawie – naśladuje echo

- przelicza, liczy w dostępnym mu zakresie, wykonuje zadania zgodnie z poleceniem
 - z pomocą ustala datę; -wie jaki jest dzień tygodnia, miesiąc, pora roku (w miarę możliwości psychofizycznych)

- próbuje śpiewać piosenki, inscenizuje słowa ruchem, zachowuje rytm (w miarę możliwości werbalnych)

- wykonuje  ćwiczenia gimnastyczne- reaguje na polecenia, naśladuje ruch drugiej osoby; łapie i rzuca piłkę (w miarę możliwości)

- rozpoznaje i nazywa krajobraz górski, wskazuje góry na mapie,; słucha czytanego opowiadania (odpowiada na pytania w miarę możliwości) 

- bierze udział w zabawie – naśladuje echo

- przelicza, liczy w dostępnym mu zakresie, wykonuje zadania zgodnie z poleceniem (z pomocą)
 -kalendarz, kartoniki z napisami dni tygodnia, miesięcy, pór roku

-nagrania – e-mail

- ilustracje, film –góry; tekst opowiadania

- instrukcja zabawy – e-mail

-„Policzanki”; karty pracy

Contact Information

Address

11-400 Kętrzyn

ul.Wierzbowa 2

Telefon
+48 545 99 98
Email

intendent@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl

rodo 

Adresy email: Inspektora Ochrony Danych Osobowych

Miejski Żłobek Nr. 2 -- iod-zlobek2@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl    

Miejskie Przedszkole Integracyjne "Smerfowa Kraina 

      -- iod@smerfowa-kraina.ketrzyn.pl